Amerikan ekonomisinin ve DDD’yi (Dünyâ Derin Devleti) teşkil eden büyük sermâye çevrelerinin malları kârsızlığa meyletmişken yapılan acâyip bir seçimle Mr. Bush dünyânın en büyük gücünün başına oturdu. Akabinde 11 Eylül saldırısı vukû buldu. Nedense başkanı değil de, onun yardımcısını koruma altına aldılar! Bir zekâ, belâgat ve hitâbet dehâsı başkan buyurdu: “Crusade: Haçlı Savaşı”; bu bir sürç-i lisan (lapsus, paraparexis) filân değil, ağızdan kaçırılan bir sır ifşâsıydı. Sonraki göstermelik dinler arası kardeşlik şovlarını Mr. Salvation Autonomous bile beceremezdi vallahi. Her biri milyon küsur Dolarlık bombalar bol keseden atılmaya başlandı şu kürre-i arzın en fakir, câhil, İslâm nâmı altında süründürülen kavimler topluluğunun başına. Hâlbuki o acâyip rejimi kurduranlar kendileriydi! Irak’ı da vuracaklar. Gerekçe mi, somut kanıt mı? DDD kararını vermiş bir kere. Üzmeyin tatlı cancağızlarınızı; bir video kasedi daha “bulurlar”…Bütün “uygar” dünyâ taraf oluverdi ve “terörist başını” imhâ etmek üzere Amerika’nın yanında saf tuttu (bizdekini ise desteklemeye devam ettiler) ve net bir Müslüman düşmanlığı başladı… İsrailli diplomatların artan faâliyetlerini, Mr. Sharon’un sinsice tırmandırdığı Siyonist harekâtı pek az kişi fark edebildi. Filistinliler aç, sefil ve çâresiz bırakılmışlardı. Kime gam! Plânın ikinci perdesini başlattı şeytan: İşgâl, katliam ve gittikçe netleşen bir soykırım! Hem zaman olarak da, bizim büyük medyamız da ilk Kürt stand-up’çısını kutlamaya başladı (Hürriyet’in 01 Nisan 2002 nüshasına bakın). Ne tesâdüf Yâ Rabbi!

Bu arada, Mr. Salvation Autonomous’un hile ile katılmamı sağladığı rezâlet bir TV programında tanıştığım Emre Ayan isimli 23 yaşında bir pırlanta ve diğer mücevherat beni Eskişehir’e konferansa çağırdılar. Şerden hayır nasıl da doğuyor. ESKUT’u kurmuşlardı, yöneticileri eskiden kuaför olan bir hanımefendiydi ve muhtemel doğal felâketlere karşı korunmak üzere fîsebilillâh örgütlenmişlerdi. Pazar sabah gidip Eskişehir halkıyla kucaklaşıp, gecesi döndüm arabamla; karımla kızımı Han’a bile götürmeye yetiştim.

Bu hafta paranoid tavsifine uyan bir yazıyla kavuştuk, devâmı bakalım nasıl olacak.

Sevgiyle…

M. Kerem DOKSAT