Biraz önce Sayın Millî Eğitim Bakanımız yeni okuma listesini muhtevî bir konuşma yaptı. Bu konuşmada öğrencilerin nasıl ezberci eğitimle boğulduklarından ve masalları unuttuklarından bahsetti. İyi de, Türkçe’yi ve ıstılahları (terimleri) yanlış bilip, yanlış telâffuz eden sayın nâzırımızı kim eğitecek? Bir kere, Shop and Miles’tan kazanılan veya bir motordaki milden bahsedilmiyorsa, kendileri “Milli” değil “Millî” Eğitim Bakanı’dırlar.

“Doküman” kelimesini ısrarla “döküman” diye söyleyen (herhâlde Türkçe dökmekten geldiğini zannediyor), “koordineli” iş yapan, “avam” kelimesini “âvam” diye telâffuz eden, şivesi ciddi derecede bozuk olan bakanımızı kim yönlendirecek?

Sayın bakanımızla bir defasında Nişantaşı’ndaki Hünkâr Lokantası’nda yan yana masalara düşmüştük. Etrafındaki kalabalık bir grupla beraber yemek yiyorlardı. Epey yüksek sesle konuştukları için biz de, oradaki diğer masalarda oturanlar da onları dinlemek zorunda kalmıştık. Bir ara “ben lağoboya gidiyorum” (aynen böyle) diye ayağa kalktı, yanındakiler de aynen fırladılar. Biz de ister istemez onları dinleyenler olarak ayağa kalkacaktık neredeyse! Neyse, bir süre sonra “lağobodan” dönerken de aynen ayağa fırladı bütün masa ahâlisi. “Hoş geldiniz sayın bakanım” diye sesler çıktı. Yâhu, adamcağız ya def-i hâcet eyledi ya da elini yıkadı, bunun için küllî olarak Homo erektusa regrese olmanın ve etrafı rahatsız etmenin âlemi ne diye soracak gibi olduk ama soramadık tabii ki. Hesabı ödeyip kalkarken de aynı trajikomik şâşaa yaşandı…

Doğru, masallarımızı ve ortaklaşa şuûrumuzu (ve şuûrdışımızı) maalesef kaybettik. Bunu bize tekrar kazandırma, lûgat kullanma alışkanlığını gençlere verme niyetleri de âlâ. Buraya kadar tamam da, doğru dürüst Türkçe konuşan, şivesi düzgün, ettiği lâfların karizmasıyla birleşeceği ve örnek teşkil edeceği başka birisi Millî Eğitim Bakanlığı koltuğunda otursa daha iyi olmaz mıydı acaba?

Prof. Dr. Mehmet Kerem DOKSAT