İntiharlar ve Gerçekler
Maâlesef bir genç kızımız daha intihar batağına battı ve hazin bir ÅŸekilde ebediyete intikal etti…
Gençlik intiharlarının, bâzı hastalıklarla ilişkilendirilmediği sürece, temel nedenleri arasında en çok arkadaşlarınca dışlanma, damgalanma ve prestij kaybı yatar.
Âile içi huzursuzluklar, fiziksel ve/veya cinsel istismar, ebeveynler tarafından aşağılayıcı veya fiziksel acı verici cezaların verilmesi (dayak gibi) de önemli sebepler arasındadır.
Çekingen, aşırı mahcup, asosyal yapıya, mizaca sâhip ergen ve gençlerde intihar oranı daha yüksektir çünkü daha kırılgandırlar. Bu yapıdaki gençlerin özgüvenleri zâten yetersiz olduğu için, örselenmeye ve engellenmeye tahammülleri çok daha düşüktür, stresle başa çıkmakta zorlanırlar.
Soygeçmişinde, bilhassa yakın akrabalarında intihar olgusu bulunanlarda da intihar oranı çok daha yüksek; işin kalıtsal bir yönü de vardır yâni!
Henüz ruhsal ve bedensel olgunluğa ulaşamamış olma, kendilik kavramının tam şekillenmemiş bulunması bâzı gençlerimizin en büyük sorunsalı.
Ä°ntihar davranışının ruhsal mekanizmasını özetlersek, beyinde heyecanların ve duyguların düzenlendiÄŸi, temel içgüdüsel dürtülerin (cinsellik ve saldırganlık) doÄŸduÄŸu bölge limbik sistemdir (Freud’un Ä°d’ine tekabül eder). Frontal, özellikle de prefrontal korteks ise en üst düzey çaÄŸrışımların gerçekleÅŸtirildiÄŸi, kısa ve uzun vâdeli plânların yapıldığı bölgedir (Freud’un Ego’suna tekabül eder). Tamamen fevrî ve dürtüsel ÅŸekilde intihar edenler hâricinde (iÅŸitme hallüsinasyonu “atla” dediÄŸi için atlayan bir ÅŸizofrendeki gibi), plânlı intiharlar da frontalde kararlaÅŸtırılıyor. Nitekim, intihar kurbanlarının bu kortikal bölgelerinde ve genel olarak merkezî sinir sistemlerinde serotoninerjik (5-HT) faaliyetin azalmış bulunduÄŸunu bildiren epey güvenilir araÅŸtırma mevcut.
Toplumda intiharın en yüksek oranda görüldüğü dilim gençler ve ergenlerdir; genellikle de akşamüstü, okul dönüş saatlerinde intihar ederler.
Gençler arasında intiharların baÅŸlıca sebepleri arasında depresyon, bipolar karma durumlar (yâni hem depresif ruh hâli hem de manik hızlılık ve öfkelilik iç içe), demoralizasyon, son senelerde artarak, madde kullanımı sonrası yaÅŸanan anksiyete ve psikotik durumlar sayılabilir…
Maâlesef, toplumumuzun büyük bir ekseriyeti gençlerin sorunlarını bırakınız ciddiye almamayı, dinlemiyorlar bile!
Gene maalesef büyük medya (yazılısı da, görseli de), sırf reyting uğruna, konunun cılkını çıkartıp, kaş yapayım derken gözden ediyorlar bizi. Bal gibi özendirici, teşvik edici oluyorlar.
Terörizan yaÅŸantıların sürekli hatırlatılıp yazılması, gösterilmesi insanlarda olumsuz pekiÅŸtirmeye yol açar. Konunun üzerinde düzeyli bilimsel tartışma yapmak tabii ki ÅŸarttır ama temcit pilâvı gibi ikide bir görüntülerle ve düzeysiz beyanlarla gündeme getirmenin PKK’nın Kürt asıllı vatandaÅŸlarımızı öldürerek endoktrinizasyon yapma taktiÄŸinden hiç farkı yok: Olumsuz ÅŸartlanma ile beyin yıkama!
Peki, ne yapmak lâzım?
Faturayı hemen Satanistlere vs. kesip adam avına çıkmamak lâzım; aile içi iletiÅŸim ve geçlere söz hakkı tanınması hususlarında topyekûn medya eÄŸitimine giriÅŸmek lâzım, halkın ruhsal sorunlar hakkında doÄŸru ve düzeyli ÅŸekilde bilgilendirilmesi ve bilinçlendirilmesi için birlikte hareket etmek lâzım…
  Her ne kadar ütopik görünüyorsa da, bunla aslında mümkün ve basit şeyler, iş ki niyet ola!
     Üzüntüsüz günler dileğiyle, esenlikle…
Mehmet Kerem Doksat
sayın hocam ataman tangör hocamız buna özkıyım diyor.ben de bu yollardan geçmiş bir yetişkin olarak intihar esnasında insanın gözü hiçbir şey görmüyor diyebilirim,yaşamanın anlamı kalmıyor gibi geliyor ve o an derin bir buhran içinde oluyorsunuz.özellikle liselerde rehberlik ve psikolojik danışmanlık hocalarının,sınıf öğretmenlerinin daha uyanık olması gerekmiyormu ??? saygılarımla
Kerem, ellerine sağlık; böyle bir manyaklar dünyasında bırak gençleri. yaşlılar intihar etmiyorsa ne mutlu.