Su anda bu yaziyi 0 kisi okuyor.
Bu yazi toplam 167 defa okundu.
Bu yazi bugun 0 defa okundu.

Küçücük bir çocukken başlar yetişkinliğe yönelik hayâllerimiz… Meslekî kariyer yapmak, iyi bir ev ve araba sâhibi olmak… Evlenmek, çoluk çocuğa kavuşmak…Etrafımızda takdir ettiğimiz ablaları, ağabeyleri model alırız kendimize. Onların meslekleri, hayatları coşturur gönlümüzü. Onlar gibi olmayı hayâl eder dururuz. Büyüdükçe beğenip de takdir ettiğimiz bu özdeşim figürleri çeşitlenir. Eski hayâllerimize şaşıp kalırız biz nasıl öyle olmak istemişiz diye. Yeni özdeşim modelleri girmeye başlar hayatımıza.

Bir de öğrenmişizdir artık ailemizden, okulumuzdan, arkadaşlarımızdan paranın gücünü. “En iyi meslek; en çok para kazandırandır, kazanç açısından en makbul olandır�? fikri çelmeye başlar aklımızı yavaş yavaş.

Peki ya babamızın annemizin meslek seçimimize katkıları nelerdir. Ebeveynlerin en temel arzusu “Çocuğumuz bizi her anlamda aşsın�?, “bizim çektiğimiz sıkıntıları çocuğumuz çekmesin�? şeklindedir. Bu mânâda, evlâtlarına günün yükselen değerleri ile ilgili bir meslek seçmeleri konusunda yönlendirmeleri sıkça yaptıklarını günlük pratiğimizde görmekteyiz.

Ne yazık ki pek çok genç insan âile müdahalesiyle, sâdece gelir düzeyi iyi olur umuduyla, sevmedikleri meslek kapılarını çalarak başarı oranlarını kendiliğinden örselemekteler.

Kafalarındaki mesleğin ne olduğunu tam bilmeden, sosyal destek sistemlerinden ayrı kalmaya hazır olmadıkları hâlde, SÂDECE elde edebilmek için, puanlarının ancak yettiği uzak ve küçük şehirlerdeki üniversitelere başlayabiliyorlar. Böyle bir yolun sonunda bu genç insanları bekleyen TEK ŞEY: Başarısızlık ve mutsuzluk… Bu şartlar altında, daha yolun başında depresyona girmeye aday gençler yetiştiriyoruz maalesef!

O hâlde, ideâl meslek seçimi nasıl yapılmalıdır ve ebeveynlerin bu konudaki yönlendirmeleri nereye kadar olmalıdır:

—Öncelikle her çocuğun özellikle yatkın olduğu ilgi alanları ve belirli yetenekleri vardır. İlköğretim ve lise çağlarında bu yeteneklerin araştırılması çok önemlidir. Bu konuda öğretmen görüşlerinin alınması da faydalı olur.

—Çocuğunuza pek çok uğraşının kapısını açın. Örneğin onu spor, müzik, resim, edebiyat, fen, matematik sahalarında değişik etkinliklerle tanıştırın. Her alandaki yeteneğini ve başarısını tartın. Ancak, beceremediği ve istemediği alanda ilerlemesi için asla zorlamayın. Bazı çocuklar yetenekli ve başarılı oldukları bazı ilgi alanlarını her şeye rağmen sevmeyebilirler ve bu konuda uğraşmak istemeyebilirler. SİZİN ROLÜNÜZ; SÂDECE TANIŞTIRMA VE HER ŞEY YOLUNDA İSE DESTEKLEMEKTİR.

—Lisenin son senelerinde, ilgilendikleri değişik meslek gruplarından kişilerle gençlerin görüştürülmesi ve ayrıntılı bilgi almalarının desteklenmesi doğru meslek seçiminde çok önemli rol oynar.

—Gencin ideâlindeki mesleği uğruna âilesinden ayrı yaşamaya ve alıştığı sosyal destek sisteminden uzaklaşmaya ruhsal olgunluk yönünden hazır olup olmadığı ayrıca değerlendirilmelidir. Çünkü bu yaşlar, “ayrılma-bireyselleşme�? süreçlerinin tam olgunlaştığı dönemlerdir. Ancak, genç hâlen o ruhsal aşamaya gelememişse, uzak bir şehirde üniversiteye başlamak, onu her anlamda zorlayacak ve başarısını etkileyecektir.

—Üniversiteye başlamış olan çocuğunuz artık bir genç-yetişkindir. Genç tercihleri, kimliği büyük oranda oturuşmuş bir bireydir. Ebeveyn olarak bu dönemde bu konudaki desteğiniz ONUN İHTİYAÇ DUYDUĞU ORANDA devam etmelidir.

Özetle, genç için İDEÂL OLAN MESLEK sâdece günümüzün yükselen değerlerine uygun olmanın ötesinde, onun severek uygulayabileceği, yeteneklerinin gelişmesine ve zenginleşmesine zemin hazırlayacak meslektir. MUTLU ve ÜRETKEN GENÇ BİR TOPLUMA SÂHİP OLMANIN SIRRI BURADADIR.