Yâhu, bu memlekette mizah zâten var, yapmaya ne hâcet. Akşam gazetesinin genel yayın yönetmeninin bu günkü (26 Aralık 2007 Çarşamba) yazısını bir mizah şâheseri olarak şerefle web mekânıma koyuyorum.

Bu mizah şâheserinin mizah olmasının sebebi, yazarının sıkça klavyeye aldığı penis muhtevalı mizah yazılarından biri değil değil, ciddi bir serzeniş olmasıdır.

Buyurun okuyun (Türkçe ve imlâ hatalarına hiç dokunmuyorum):

—Gül’e neden kırgınım?

Onu yakından tanıyan bazı insanlar, Gül’ün çok manipülatif ve içten pazarlıklı olduğunu yazıp, söyledikleri zaman bile, bunları onların arasındaki eski tartışmaların sonucu olarak görüp, bir kenara itmiştim. Ancak sonra çok üzülerek gördüm ki; o eleştirilerde haklılık payı da vardı. Yazının devamını okumak icin tıklayın..

Emniyet Âmiri Fatih Koç 24 Aralık 2007 tarihinde ve saat 11:40:49’da Malatya Yayınevi olayı ile ilgili çok önemli açıklamalarda bulundu. Bunlar medyada yer almadı, almaz da çünkü özel olarak paylaşıldı. Kendisi konuşsa suç işliyor diye üzerinde gidebilirler ama ben bir üniversite hocası olarak iletmeyi borç telâkki ediyorum. Önce kendisinin mesajını ileteyim:—Ben Malatya İl Emniyet Müdürlüğü’nde Olay Yeri İnceleme Şûbe Müdür Vekili olarak görev yapmaktayım. Yayınevi olayının başından sonuna kadar her aşamasının bulundum. Yazının devamını okumak icin tıklayın..

Mecidiyeköy’de tam metro istasyonuna girerken yakalanan “PKK teröristi” Şahabettin Demir’in üzerinden 3.5 Kg A4 patlayıcısı çıkmış; eğer yakalanmasaydı muhtemelen yüzlerce kişi ölecekti!

Bu arada birileri Neronculuk “oynuyor” ve arabaları, otobüsleri yakıyor. Acaba benzeri eylemleri daha dün kimler, hangi örgüt ve “savaşım” uğruna yapmıştı? Devletin en yetkili kişileri aciz içerisindeler ve yüzlerini gizledikleri için bunları yakalayamadıklarını söylüyorlar. Bir de ekliyorlar “bu bir grup hastalıklı kişinin mi işi yoksa terörle ilişkisi mi var, araştırıyoruz”! Yazının devamını okumak icin tıklayın..

Tıbbiyede talebeyken beraberce klâsik gitar çaldığımız bir arkadaşım vardı. Zamanla yollarımız ayrıldı, bîhaber kaldık birbirimizden. Seneler sonra bir vesileyle elektronik posta yoluyla haberleşir olduk, bir kere de telefonlaştık. İlk İzmir’e seyahatimde derhâl ziyaretine gideceğim. Yazının devamını okumak icin tıklayın..

Bir dostum ısrarla şu Fazıl Say mes’elesi hakkında bir şeyler yaz dedi. Fakir de aşırı kuşkucu ve azıcık da psikiyatr olduğu için temkinli ve ihtiyatlı davranmayı tercih etti. Çünkü bilirim ki bu tip yaygaraların sonu genellikle farklı biter.Tipik halkımızdan birileri olan Emre Kongar ve Mehmet Barlas dahi bu mevzuda tartıştılar. Büyük münevverimiz Ahmet Hakan dahi tenezzül edip bu çocuğa nasihat eyledi… İşin daha da trajikomik yanı, koskoca bir Millî Eğitim Bakanlığı “yeterince müzik öğretmeni yok” diye de eklediği için Fazıl Say hakkında dava açtı! Yazının devamını okumak icin tıklayın..