Bu yazımı Akşam Gazetesi yazarı Sayın Nâgehan Alçı’nın bugünkü yazısından iktibasla klavyeye alıyorum (E-adresi: nagehan@nagehanalci.com). İnternette de yayınlandığına göre, mahreç belirterek bunu yapmamda bir mahzur olmadığı kanaatindeyim.
Önce yazıyı paylaşayım:
< …
* * *
Artık hepimiz biliyoruz ki Kıbrıs davası “Vatan, Millet, Sakarya” sloganlarının ötesinde boyutlara sâhip. Adanın kuzey kesiminin bağımsızlığının ve uluslararası arenada tanınırlığının davasını verirken, içeride olanları anlamaya çalışmakta fayda var.
* * *
Ada’da Kıbrıslı Türkler’den çok Türkiyeli Türkler var. Bu Türkiyeli Türkler de tek kategori değiller. Aralarında 1974’ten sonra adadaki nüfusu çoğaltmak için özellikle Kilis, Hatay ve Adana’dan göç edenler var. Türkiye’de yasadışı işlere bulaşmış ve bir kimlikle kapağı Kıbrıs’a atmış olanlar var. Öğrenciler var. Bir de yatırımcılar var. Bu yatırımcıların arasında yasadışı işlere bulaşmış olanlar da mevcut.
* * *
Ada’da yaşayan Türkiyeli Türklerin önemli bir kısmı Kıbrıs pasaportuna sâhip. Bir de Kıbrıs’ta yaşamayan ama Kıbrıs pasaportu sâhipleri var. Bunlar da üç gruba ayrılıyor: 1) Yukarıda da bahsettiğimiz yatırımcılar. 2) Denktaş zamanında Kıbrıs davasına emeği geçen ve hâlâ meseleyi uluslararası arenada dile getiren Ulusalcılar 3) Bâzı gazeteci, yazar ve aydınlar (Güney’in üye olması ile oluşan AB vatandaşlığı hayâli).
* * *
Kıbrıs’ta en önemli geçim kaynağı turizm gibi görünse de işin aslı başka. Ada’da salt deniz-güneş turizminden para kazanmak hayâl. Dünyadan izole edilmiş, Türkiye dışında hiçbir yere doğrudan uçuşu bulunmayan bir ada doğa cenneti bile olsa bir turizm merkezi olamaz. Yâni asıl gelir turizmden geliyor gibi görünse de, turizm demek kumar demek Kıbrıs’ta.
* * *
Türkiye’deki kumarhâneler kapanana kadar adada yalnızca 2 kumarhâne vardı. Şimdi ise onlarca var. Türkiye’den giden yatırımcıların kurduğu otellerin hepsinde istisnasız kumarhâne var. Para kumardan geliyor. Kıbrıs’a giden turistlerin (ki bunların neredeyse tamamı Türkiye’den gidiyor) esas amacı kumar. Kazanılan para da işletmeye kalıyor. Yâni adanın geliri söylendiği gibi temiz yatak, güzel kumsal, bir de Hellim peynirinden gelmiyor.
* * *
Mevcut sistemden Kıbrıs’taki bâzı çevreler nemalanıyor. Zâten bu yüzden de yıllardır aynı tas aynı hamam devam ediyor. Ada’nın izolasyonu, kumar, uyuşturucu ve fuhuştan gelen paralar çarkı döndürüyor.
* * *
Tabloya bakınca benim aklıma ilk olarak şu soru geliyor: Türkiye’den gelen “yatırımcıların” kurduğu sisteme Kıbrıslı Türkler’in tavrı ne? Gidişten mevcut olmayanlar kimler? Yoksa yıllardır ağızlarda sakız olan davaya çözüm arayışları hariçten gazel okumakla eşanlamlı mı?
Bu soruların yanıtlarını bulduğumda konuya devam edeceğim.>>
***
Maâlesef doğruları, sâdece ve tamamen doğruları söylemiş Sayın Nâgehan Alçı! Keşke “saçmalamış”, “müfteri” filân diyebilseydim.
20 senem geçti âilevî sebeplerle bu adada ve bu davada… Kızım Ayşe Cânan yarım kan Kıbrıs Türk’ü. Maâlesef artık KKTC bir haydutlar, kumarbazlar ve Mafya cenneti hâline geldi, getirildi ve adı da KKKC oldu!
En son geçen sene gittiğimde için cız etti. Halk iyice yabancılaşmış, bir avuç vatanseverin hâricindekiler Türkiye’ye düşman ve Rum’la paşa paşa beraber yaşayabileceklerini zannediyorlar.
Tıpkı Türkiye gibi manzara ama çok daha beteri… Maşerî hâfıza yitirilmiş. Din, iman, milliyet para olmuş ve her yere onun karası dolmuş.
Bu doğal savaş gemisini tamamen elimizden kaydırıvermek üzereyiz. Var mı aldırış eden?
Fakir ediyor da… Gücü bunları yazmaya yetiyor.
Heyhat!
Prof. Dr. Mehmet Kerem Doksat – İstinye – 23 Kasım 2007 Cuma
