Okuduğum her satırda yine olaylara ne kadar doğru baktığınızı bir kez daha düşünerek sizi çok takdir ettim. Emeğinize sağlık, enerjiniz hiç bitmesin, lütfen yazmaya, yazmaya ve yazmaya devam edin. Atatürk’ün Cumhuriyeti yıkıldı, rejim değişikliği gerçekleşti, tüm kaleler düştü. Bir TÜBA kalmıştı onun da bir sıkımlık canını alıverdiler. Atatürk’ün kurduğu modern lâik Türkiye Cumhuriyeti öldü, Allah rahmet eylesin. Yapılacak ne kaldı bilmiyorum…

Sevgi ve saygılarımla…

MKD: Sevgili Ulaş, ben de ama kendi çapımda, elimden geleni yaparak yazıyorum işte…

Bilmukabele sevgim ve saygımla.

Ağzınıza sağlık, bu millete ne oluyor anlamak mümkün değil. Sizin de dediğiniz gibi milliyetçi, Atatürkçü olmak ayıplanır hâle geldi, size tamamen katılıyorum ama yazınıza yorum yapan Çağatay Azkın isimli şahsa da bir önerim var; eğer bu şahıs Kürt olduğu için Yaşar Kemal’i ve Cemil Meriç’i savunuyor ve size kitaplarından isimler vererek okumanızı salık veriyorsa, açıkça “ben Kürdüm arkadaş, böyle bir düşüncenize de karşıyım” desin alnından öpeyim. Alavere dalavere süslü lâflarla sizin gibi kim olduğu belli bir prof’a akıl vermeye kalkması onun daha ne kadar câhil olduğunu gösterir. Hani bir atasözü vardır, it ürer kervan yürür. Nedendir bilinmez, biz Türkler hatayı hep kendimizde arar, karışmızdakine hep tolerans tanırız. Kürt’lere böyle davrandıkca onlar kendilerini bir şey zannedip daha da azgınlaşıyorlar; mütevâzılık da bir yere kadar, artık Türk Milleti olarak Kürtler’e de, onların yalakalarına da dur demenin zamanı geldi de geçiyor. Size “Cemil Meriç’in bilgisiyle gerdeğe girilmez” diyen şahıs acaba kimin bilgisiyle gerdeğe girdi; ABD‘nin mi, İngilizin mi, Fransızların mı, Almanların mı, yoksa Ermenilerin mi. Türkiye’nin bölünmüş resimleri, haritaları, hâttâ oyuncakları bile ortada sebil olmuş durumdayken, bu şahıs neyi savunuyor anlamadım. Anlayan biri varsa lûtfen anlatsın da, biz de anlayalım. Kendini aydın zanneden satılmışların yüzünden ülke ne hâle geldi, yazıklar olsun bunlara diyorum sâdece.

Benim bu yazının sonuna dogru gözlemlediğim,-ki okumayı bırakmak zorunda kaldım o noktada ciddiyetten uzak ve çok şovenist bulduğum için- katı bir Kürt düşmanlığı…Muhtemeldir Yaşar Kemal’e karşi sert eleştirinizde bundan olsa gerek. Ama, unutmayın ki, sizin, yada Meriç’in kanaati, yada O’nun Kürt oluşu, edebi büyüklüğünden bir şey kaybettirmez ona, üstelik “renk” katar.

MKD: ?