DEVLETLÛ’NUN KONGRE KONUŞMASI
Bu seferki çok sofistike filân olmayan bir yazı olacak.
Hakkındaki bütün kanaâtlerimi, tesbitlerimi kendimi hipnotize ederek TC Başbakanı’nı dinliyorum (Haberkürt canlı yayınlıyor).
Şiirler okuyor, sâdece hamaset yapıyor ve papağan gibi Türkiye’deki bütün etnik grupları sayarak “biz ayrımcılık yapmayız” diyor. Burada epeydir tatbik ettiği, muhtemelen politik psikiyatrik danışmanı tarafından veya ABG’deki strateji uzmanlarınca eğitilmiş, durmadan etnik grupların ismini arka arkaya motor gibi sayarak, sistematik duyarsızlaştırma ve etnik farklılıklara vurgulama yapıyor. “Ötekileştirmeyiz” derken, dik âlâsını yapıyor: Etnik ayrılıkları pekiştiriyor (reinforcement).
Üslûbunu da kendini çok zorlayarak yumuşak tutmaya çalışıyor ama “can çıkar huy çıkmaz” atasözündeki gibi, arada gene dayanamayıp kükrüyor.
Ve… Gene dinî referans ön plânda. Sürekli olarak araya kıble, namaz gibi dinî lâfları katarak maşerî vicdanları gıdıklıyor.
Hiçbir somut veya rasyonel lâf etmiyor. Kürt mes’elesiyle ilgili hiçbir ciddi lâf edemiyor.
“Sayın Öcalan”, “kelleler”, “askerlik yan yatma yeri değildir” filân tarihe gömülmüş.
Artık bu konuşmaya tahammül edemeyerek, televizyonumu kapatıyorum. Şu anda son lâfları rakipleri için kullandığı “kafatası milliyetçileri”, kendileri ise “hizmet milliyetçisi” imişler! On beş dakika önce de edepten, ayıptan bahsetmişti.
Sukut-u hayâl ile işe gidiyorum.
Hâlâ fark mı bekliyordum, o kadar mı safım?
Gâliba…
Son bir not: Gittikçe yazarsızlaşan Hürriyet gazetesi arşivinden Özdemir İnce’nin son yazılarını mutlaka okuyun. Baskın Oran’a hâddini çok iyi bildirmekte…
Mehmet Kerem Doksat – İstinye – 03 Ekim 2009 Cumartesi
