25. 11. 2006’da dostum ve memleketimizin önde gelen terör uzmanlarından Ercan Çitlioğlu’nun dâvetlisi olarak Bahçeşehir Üniversitesi’nin düzenlediği “Terör Okulu 3″ içerisinde “Küresel Tehdit: Terörizm” başlıklı bir konferans verdim. 250 kişi civarındaki dinleyiciler arasında yüksek lisans talebeleri yanı sıra, komiser ve üstü polisler, yüzbaşı ve üstü subaylar ve devletin önemli kurumlarının hepsinden ileri gelenler vardı. Yakınlarda katıldığım 5. Ulusal Sokak Çocukları Sempozyumu’nda da benzer bir konuşma yapmıştım.
Derste teröristlerin psikolojik özellikleri, terörizmin nasıl geliştiğini ve PKK terörünün nasıl hâricî güçlerin de desteğiyle bu günkü hâle getirildiğini örneklerle anlattım. Oradan cımbızla alınan bâzı lâflarım ânında “dinci” ve “solcu” internet sitelerine KÜRTLERE AĞIR HAKARET diye düştü ve “Kürt düşmanı faşist” olarak damgalandım.
Daha önce de Mülkiyeliler toplantısında aynı muameleye mâruz kaldığım için, katmerli faşist oldum, iyi mi? Ayrıntılara girmeden önce sarih, net iki ifâde: 1) Kesinlikle Kürt düşmanı değilim! Olamam. Bu öncelikle benim millî menfaatlerime ters düşer (anlatacağım), ayrıca da insanlık anlayışımla bağdaşmaz. 2) Faşizme kanımın son damlasına kadar karşıyım!
Haberlerde Kürtler’in nüfus kontrolü yapmayı reddettikleri, kan parası almak için çocuklarını arabaların önüne attıkları, Diyarbakır’da 1991–1992 senelerinde askerlik yaparken buna şâhit olduğum ve bir yüzbaşının çocuk sakat kaldığı için birkaç milyar TL ile kurtulabildiği, ölseydi 10 milyar TL ödemesinin gerekeceği vardı. Bunların hepsi doğru, hâttâ daha neler neler anlattım, aşağıda bahsedeceğim; bir bilim adamı gördüklerini anlatır. Aldığım tepkiler arasında söylediklerime de itiraz edebilen yok, sâdece başlığa bakıp elmekle hakaret edenler, öldürüleceğimi, başıma gelecekleri sıralayanların yanı sıra, hak verenler de var. Küfür ve tehditlerin hâricinde, dikkate aldığım iki mesajı zikredip, yazıma devam edeceğim. Biri ve çok önemli bir konuya parmak basan kendini Dr. Yıldız diye tanıtan birinden, öbürü de derslerimde gördüğü demokrat ve entellektüel kişiliğimle bunu bağdaştıramadığını ifâde eden, beni katı Kemalist olmakla suçlayan Kürt asıllı bir talebemden: «Sayın Doksat… Size haberin çıktığı sitenin adresini gönderiyorum. Samimiyseniz basından cevabınızı, reaksiyonunuzu göreceğiz. Ama artık şunu iyice belleğinize yazmalısınız. Kürt eski Kürt değil. Dünya da çok değişti. Düşmanlık ve aşağılama ile bir yere varılmaz. Bu hem Türk hem de Kürt için geçerli. Bu işi kirli istihbarat örgütü oyunlarına başvurmadan, sivil, demokratik metotlarla toplumun kendi arasında halletmesi mecburidir. Zorla 80 senede ve Kürtlerin en zayıf anlarında becerilmeyen şey bundan sonra mümkün değil. Kürt Ortadoğu’da uyuyan bir devdi ve bu dev tam 30 yıl önce tekrar uyandı. Kabileden milletleşti, eski tarihi, hak ettiği yeri adım adım geri alıyor ve alacak. Saygılar Dr. Yıldız Almanya www.haber3.com
Talebeme cevabım: «Merhaba Evlât, İsmini yazmamışsın ama sana cevap vereceğim, çünkü samimisin. Okuduklarına inanma, arada doğrular da var ama tahrifat bol. Bu günlerde web mekânımda Kürt Sorunu başlıklı bir yazı ile mes’eleyi nasıl gördüğümü anlatacağım: www.keremdoksat.com ve http://www.doksat.com/. Bu arada, Kürtler’in nüfus plânlamasını veya doğum kontrolünü asla yapmadıkları ve “kan parası istedikleri” âdetleri maalesef doğru. Gerçekten bilmiyorsan bir araştır. Ben içinde yaşayarak gördüm. Bu gün haberlerde vardı, Diyarbakır’daki âilelerin ciddi bir kısmı çocuklarını sokaklarda çalıştırıyor ve devlet bununla başa çıkmak için uğraşıyor. Katı Kemalist ne demek bilmiyorum ama Atatürk’ün dediği gibi, “ne mutlu Türk’üm diyene” lâfına bağlıyım; onun en çok ilham aldığı kişinin de aslen Kürt olduğunu hatırlamanı isterim (Ziya Gökalp). Batı, Kürtler’i etnik ayrımcılığa yöneltip sonra harcamak için kullanıyor; bence mes’eleye bu açıdan bir yaklaş. Ben Kürt düşmanı değilim ama maalesef Kürtler’in çoğu Türk düşmanı hâline getirildiler. Bu da zincirleme tepkileri doğuruyor. Bunu önlemek için neler yapılması gerektiğiyle ilgili yapıcı tavsiyelerime ise bu haberlerde kasıtlı olarak yer verilmemiş! Bana cevap vermeni pek istemiyorum çünkü yazındaki saygılı ifâdenin bozulmasını istemem (ne de olsa bu risk var). Anneannem Çerkez, babaannem Etiler’e dayanıyor, soyadım Rumca ama ben Türk’üm. Etno-sentrizmle kavmiyet farkına dikkatini çekmek isterim.»
GERÇEKLER
Önce mes’elenin adını koyalım:
- Atatürk döneminden sonra Kürt mes’elesi hep göz ardı edilip yok sayılmış mıdır? Evet!
- 12 Eylül Darbesi ile kardeş kavgası geçici olarak durdurulmuşsa da, sonraki dizi dizi hatalar sebebiyle memleketin canına okunmuş mudur? Evet!
- Türkiye’de bir Kürt sorunu var mı? Var!
- Bunu artık herkes kabûl ediyor, nihâyet görüyor mu? Evet!
- Güneydoğu sınırımızda adı resmen öyle olmasa da, fiilen bir Kürdistan kurulmuş mudur? Evet!
- Bunun tesisinde en önemli rolü sözüm ona “demokrasi götürmek için” oraya giden Amerikan askerlerinin Türkmenler’in nüfus kayıtlarını yok edip öldürmelerinin, Kürtler’i alenen kayırmasının rolü olmuş mudur ve bu hâlen de aynen sürmekte midir? Evet!
- Memleketimizin Güneydoğusu’nda internette alenen haritalarla belirlenen bölgelerdeki illerin belediye başkanları alenen kendi petrollerini çıkarabileceklerini, Kürtler ile konfederasyona gidilmesinin doğru olacağını söylüyorlar mı? Evet!
- Konfederasyonun kaçınılmaz sonucu bölünme midir? Evet!
- Bütün Batı Âlemi Kürtler’i desteklemekte, Türkler ise kafalarına çuval geçirilmek dâhil, sürekli olarak aşağılanmakta mıdır? Evet!
- AB’ye giriş süreci masalında da bu konuda alenî dayatmalar var mıdır? Evet!
- Batı, bütün Türk-Osmanlı tarihi boyunca sürekli olarak Kürtler’i devlet aleyhinde kışkırtıp muhtelif isyanları desteklemiş midir? Evet!
- Batı, Kürtler’i çok mu sever? Yapmayın Allah aşkına, umurunda değildir. Onlar sâdece menfaatlerine önem verir ve hepimize ikinci sınıf insan gözüyle bakarlar!
- Turgut Özal isimli bir zat Birinci Körfez Harbi’nde “bir koyup beş alacağız” deyip de bizi Irak’tan başka bu harpten tek zarar eden ülke hâline getirmeyi başarmış(!) mıdır? Evet!
- Aynı zat, zâhiren ortada fol da yumurta da yokken “Kürtler’le konfederasyon düşünebiliriz” demiş midir? Evet!
- Bu zat Kürt müydü? Evet!
- Bu zat bu memlekette cumhurbaşkanı olmuş mudur? Evet!
- Onun iktidarda olduğu dönemde muazzam miktarlarda teşvik bu bölgeye akıtılmış mıdır? Evet!
- Bu paralarla atılan temellerin kaçının üzerinde inşaat devam etmiş ve bölgeye hizmet etmiştir? Hemen hiçbirinin!
- Peki, bu “müteşebbisler” aldıkları paralarla ne yapmışlardır? Çoğu “beyaz işine” veya benzeri yasadışı işlere başlamıştır!
- Gene o dönemde ilk PKK eylemleri başlamış mıdır? Evet!
- Bu örgüt hem Marksist hem de etnik ırkçı bir teşkilât mıdır? Evet!
- Bu örgüt ilk eylemlerinde kimleri öldürmüştür? Kürtler’i!
- Sonradan türeyen Kürt-İslâm sentezcisi Hizbullah örgütü inanılmaz vahşilikte cinayetler işlemiş midir? Evet!
- Hâlen patlamaya hazır bir bomba hâlinde Türk – Kürt hizipleşmesi, hâttâ düşmanlığı körüklenmekte midir? Evet!
- Kürt kalkışması provaları yapılmış mıdır? Evet!
- Bir iç harp patlarsa bundan Kürtler mi, Türkler mi gâlip çıkacaktır? HİÇ BİRİSİ!
- Bütün bunlar, olup bitenlerin çok önceden plânlanıp programlandığını gâyet açıkça göstermekte midir? Evet!
- Peki, kim fayda görecektir bu işten? Beynelmilel emperyalizm, dünyayı yöneten bir avuç ultra-zengin seçkin!
- Nasıl mı? Anlatayım…
DANANIN KUYRUĞU NASIL KOPACAK? ,
Gaziantep’te katıldığım 5. Ulusal Sokak Çocukları Sempozyumu’nda çeşitli illerden gelen hepsi de bilim adamı olan araştırmacıların hepsi ortak olarak şunları ifâde ettiler: 1) Büyük şehirlerin hemen hepsi, büyük çoğunluğu Güneydoğu’dan, özellikle de Diyarbakır’dan gelen bir göç furyasının altındalar; yâni bu insanlar Kürt. 2) Bu âilelerin hiçbiri doğum kontrolüne yanaşmıyor, çoğu çok-eşli ve dokuz on çocuktan aşağı değil nüfusları; daha az olursa yeni eş alıyor erkekler. 3) Bu âilelerin hemen hepsi çocuklarını sokaklarda çalıştırıyorlar ve nasihate, yasal yaptırımlara hiç aldırış etmiyorlar. 4) Bu âilelerin hepsi “hemşerim gettolarında” yaşıyorlar ve oralara çoğu zaman polis, hâttâ jandarma bile giremiyor. Bu âilelerin üyelerinde her türlü suç işlenme oranı muazzam derecede yüksek; çoğunun belli bir geçim kaynağı yok. Bilhassa İstanbul, İzmir, Adana, Mersin başta olmak üzere, bütün şehirlerin çevrelerindeki gecekondularda yaşıyorlar. Temel güvenlik duygusundan mahrum, sevgiyi âdilâne tadarak ve paylaşarak büyümesi imkânsız olan bu çocuklar pek çok fiziksel, cinsel ve sâir travmalara da mâruz kalarak en iyimser olarak hudutta (borderline), çok daha sık olarak antisosyal kişilik örüntüsü geliştirmektedirler.
Yâni saldırganlık, evlâdını araba altına atacak kadar aldırmaz ve çıkarcı olmak, yalancılık, döneklik ve kalleşlik gibi antisosyal özellikler Kürtler’e özgü değil, aynı şartlarda yaşayacak herkes için geçerli olacak davranış örüntüleridir. Daha da açık bir ifâdeyle, Kürtler kanları bozuk olduğundan değil, bu orantısız üreme + feodal yapı + göç + açlık ve cehâlet sonucunda ve kapalı hâlde yaşadıkları için böyle davranmaktadırlar. Aynı şeylere bugün bütün Mısır’da, Hindistan’da ve Afrika’da hazin şekilde rastlanıyor. Açlık ve sefâletle gurur bağdaşmaz!
Şimdi, Almanya’dan yazan Dr. Yıldız’ın söylediklerine bir geri dönelim: “Ama artık şunu iyice belleğinize yazmalısınız. Kürt eski Kürt değil. Dünya da çok değişti. Düşmanlık ve aşağılama ile bir yere varılmaz. Bu hem Türk hem de Kürt için geçerli. Bu işi kirli istihbarat örgütü oyunlarına başvurmadan, sivil, demokratik metotlarla toplumun kendi arasında halletmesi mecburidir. Zorla 80 senede ve Kürtler’in en zayıf anlarında becerilmeyen şey bundan sonra mümkün değil. Kürt Ortadoğu’da uyuyan bir devdi ve bu dev tam 30 yıl önce tekrar uyandı. Kabileden milletleşti, eski tarihi, hak ettiği yeri adım adım geri alıyor ve alacak.”
İşte, müthiş tuzak ve aldatmaca burada! Bu, gayrı mümkün (imkânsızdan da öte olamayacak) bir yanılsama, bir ütopya! Bütün Batı Âlemi neden çullandılar üzerimize dersiniz? Amaç bâkir petrol yataklarını ve geleceğin en önemli sorunsalı olacak suyu kullanmak. İşin bir de dinî yönü var tabii… Kürtlük, hâlâ birbirlerini anlamayan farklı lisanlarla (haydi, lehçe diyelim) konuşan, etnik homojenitesi filân olmayan ve tarihleri boyunca birbirleriyle kavga etmiş bir feodal kabileler topluluğu; 30 senede bu yapılanmadan millet çıkmaz, çıkamaz; tarihte böyle bir vak’a yoktur. Amerika’ya götürüp özel eğitimden geçirip geri yolladıkları bâzı Peşmergeler’i “Kürt aydını” diye yutturuyorlar, siz de millet olduğunuzu sanıyorsunuz. Lâkin inanın ki değilsiniz. Osmanlı’nın parçalanması iki dünya harbine mâl oldu. Bakın, 2. Dünya Harbi’nden sonra cetvelle çizilen sınırlarla kurulan kukla Irak’ın bile düzeni bozulunca ortalık mahşer yerine döndü. Günde ortalama 50 kişi katlediliyor ve bal gibi iç harp başladı. Etrafa sıçraması da an mes’elesi. Dünyadaki ek lâik demokratik İslâm ülkesi olan Türkiye parçalanırsa, 3. Dünya Harbi çıkar; zâten plân da bu! Kürtler’in şimdilerde sırtını dayadıkları Amerika ve Avrupa bir anda çekip giderler. Benim sevgili Kürt kardeşlerim, inanın o zaman sizi Arab’ın, Acem’in ve kalırsa (ki, kalır) Türk’ün elinden kimse kurtaramaz! Hâttâ, palazlandığınızı sanıp da Batı’ya kafa tutarsanız (çünkü Kürdistan diye bir ülke haritada olacak ama aslında tamamen Batı sömürgesi altında soyulan bir ülkeniz olacak, samimi Kürt milliyetçileri de isyan edecek), işinizi en fazla bir haftada bitirirler.
SONUÇ
Ben Kürt düşmanı değil, tam aksine dostuyum. Bu duygusallıktan ziyâde menfaate dayalı ama Diyarbakır’da tanışıp hâlâ görüştüğüm aklı başında Kürtler var; zâten okumuş, olaylara geniş perspektiften bakabilen Kürtler ayrımcılık filân istemiyorlar. Eğer size aşılanan düşmanlığı bırakırsanız, nüfus kontrolüne bir zahmet başlayıp Ortaçağ’dan Yeni Çağ’a geçerseniz ve dostluğu elden bırakmazsanız, siz de biz de dünyaya karşı tek yumruk hâlinde ayakta kalırız. Bunun tek yolu da etnik milliyetçiliği bırakıp, topyekûn eğitim seferberliğine yönelerek cehâlet canavarını öldürmek, Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisinde sırt sırta, omuz omuza yaşayabilmektir. O konferansın sonunda da bunları söyledim ama provokatörler hiç bahsetmediler. Haydi, canlar, Kürdümüz’le, Lâzımız’la, Dadaşımız’la ve daha nice etnik gruptan kardeşler Türklük altında bir olalım. Biz kendi aramızda nasıl olursa hâlleşiriz, bu memleketi emperyalizme kurban etmeyelim!
Prof. Dr. Mehmet Kerem Doksat - 29 Kasım 2006 Çarşamba
