“Monomani” terimi Fransız Psikiyatrisi’nin dünyaya hediyesi. Her şeye âdeta perseveratif bir şekilde, peşin ve değiştirilemez bir hükümle yaklaşmak, bakmak ve bunu hep yapmak demek. Yâni taşkınlık hastalığı olan Mani ile ilgisi yok. Her ne kadar Amerikan Psikiyatrisi bu lâfı pek tutmamışsa da Piromani, Trikotillomani gibi terimler nozolojiye sızmayı başarmış… Monomaninin hezeyandan (sanrı: delusion) farkı, normâl addedilen kişiler arasında da çok yaygın olarak varlığını sürdüren bir “aşırı değer verilmiş fikir (over-valued idea) olmasıdır. Ben de ilim ve irfan dünyamıza birkaç yeni kavramı teklif etmek istiyorum: Fashomania (Faşomani), Communistomania (Komünistomani), Ziyonistomania (Siyonistomani). Şimdi bunları teker teker, lâfı da fazla uzatmadan arz edeyim…

devamı..

Geçen gün bir dostumdan şöyle bir elmek^[1] geldi:«Sevgili Dostlarım,

Geçen hafta 7 yaşımdaki oğluma yatmadan önce masal okuyabilmek için Akmerkez’den (Fatih’ten değil) aşağıdaki kitabı satın aldım. Kitapta yaklaşık 100′ün üzerinde masal var. Üçüncü masaldan başlayarak oğluma her gece bir veya iki masal okudum, bu sâdece iki gün sürebildi; okurken tüylerim diken diken olduğundan sizlerle paylaşmak istedim, böyle bir yazara veya yayınevine neler yapılabilir bilmiyorum! Lûtfen 326 sayfalık bu kitapta gelebildiğimiz 22. sayfaya kadarki ilk çocuk masalını ve yazarın önsözünü ibretle okuyun. Diğer tüm masallar da aynı şekilde şiddet unsurları ile dolu ve sağlıklı/duygulu çocuklar yetişmesi amacı ile yazılmışlar?

devamı..

1. Siz büyürken âilenizden birisi alkol veya ilâç gibi maddelerden birini kullandı mı? Eğer evetse bu madde kullanımı âilenizi nasıl etkiledi?

2. Alkol veya esrar gibi bir maddeyi ilk kez kaç yaşındayken kullandınız ve bu madde neydi?

3. Ne kadar süredir düzenli olarak bir madde kullanıyorsunuz? Kaç hafta, ay veya yıl oldu?

4. Kötüye kullanım örüntüsü

devamı..

Küçücük bir çocukken başlar yetişkinliğe yönelik hayâllerimiz… Meslekî kariyer yapmak, iyi bir ev ve araba sâhibi olmak… Evlenmek, çoluk çocuğa kavuşmak…Etrafımızda takdir ettiğimiz ablaları, ağabeyleri model alırız kendimize. Onların meslekleri, hayatları coşturur gönlümüzü. Onlar gibi olmayı hayâl eder dururuz. Büyüdükçe beğenip de takdir ettiğimiz bu özdeşim figürleri çeşitlenir. Eski hayâllerimize şaşıp kalırız biz nasıl öyle olmak istemişiz diye. Yeni özdeşim modelleri girmeye başlar hayatımıza.

devamı..

GİRİŞ

Geçenlerde, 48 yaşında iken ilk defa psikotik mani atağı geçirip tamamen toparlanan ve hâlen lityum’la koruma tedavisi altında olan çok entellektüel ve elit bir hastam bana şöyle dedi: “Doktor bey, önceden Tanrı’yla, dinle pek aram yoktu. Bu hastalık beni Tanrı’yla tanıştırdı”.

devamı..